فرش فانتزی ۹ متری؛ چه کسی واقعاً به دردش می‌خورد؟
انتشار:
فرش فانتزی این روزها بیشتر از همیشه سراغمان می‌آید. معمولاً هم سؤال همین است؛ اتاق نشیمن ۹ متری من، فانتزی بگیرم یا همان نقش‌ونگار کلاسیک را؟ جواب در کارگاه یکی نیست. بسته به نور اتاق، رنگ مبل و اینکه صاحبخانه حوصله‌ی پرز جمع کردن دارد یا نه، دو جواب متفاوت می‌دهیم.
پنج بند جلویتان می‌گذارم. هر کدام را که برایتان مهم‌تر است همان را جدی بگیرید، بقیه‌اش را هم بشنوید.
۱ — فانتزی دقیقاً یعنی چه
توی بازار به فرشی فانتزی می‌گویند که نقشش از قاعده‌ی لچک‌ترنج و اسلیمی بیرون زده باشد. گل‌های درشت، شطرنجی‌های نامنظم، زمینه‌هایی مثل سبز خاص یا لاکی که در کاتالوگ کلاسیک پیدا نمی‌کنید. مثال‌هایش همین کارهای خودمان است؛ افشان کد ۷۳۰۰۱-DG با زمینه‌ی سبز و افشان خاص لاکی؛ هر دو روی خط ۷۰۰ شانه نشسته‌اند، فقط حرف‌شان با کلاسیک فرق دارد.
۲ — خاب و پرز، جایی که فانتزی لو می‌دهد
نقش درشت پرز را کمتر نشان می‌دهد؛ این را همه قبول دارند. ولی همان قاعده یک طرف دیگر هم دارد. کارهایی که خابشان ترکیبی است، مثل همان لاکی با اکریلیک و پلی‌استر، چند هفته‌ی اول نابرابری‌شان پیداست. پرز هنوز نشسته، نقش یک‌دست نیست، و اگر از این حالت می‌ترسید، همان روز اول قیدشان را بزنید. خودمان هم قبول داریم، بعد از اولین شستشو جا می‌افتند ولی تا آن موقع صبر می‌خواهند.
۳ — رنگ را آخر کار انتخاب نکنید
قاعده‌ی ساده‌ی کارگاه این است که رنگ فرش را از پرده و کف اتاق بخوانید، نه از کاناپه. لاکی و سبز خاص با مبل طوسی جواب می‌دهند؛ همان فرش با مبل کرم، چیدمان را می‌شکند. اگر پنجره‌ی بزرگی دارید، رنگ دلخواه را یک شب تا صبح جلوی همان پنجره بگذارید. نور بعدازظهر یا معجزه می‌کند یا فاجعه می‌سازد و هیچ فاکتوری این را از قبل نمی‌گوید. جزئیات تطبیق رنگ را در مطلب مبل طوسی و فرش کرم آورده‌ایم.
۴ — نه متری کجا می‌نشیند
پذیرایی‌ای که مبل دو طرفش چیده شده، بهترین جاست؛ فرش باید پای مبل‌ها بنشیند و وسط کار دست‌نخورده بماند. اتاق کوچک اما با نقش درشت شلوغ می‌شود، برای همین همیشه اول می‌پرسیم اتاق چند متری است و بعد نقش پیشنهاد می‌دهیم. اگر ریزنقش می‌خواهید، همان کلاسیک‌ها جای خودشان را دارند؛ نگاهی هم به مقایسه‌ی گل برجسته و معمولی بیندازید. کارهای فانتزی این خط را هم در دسته‌ی ۷۰۰ شانه ببینید.
۵ — سه تستی که قبل از پرداخت انجام می‌دهیم
- فرش را تا نصف جمع می‌کنیم و پشتش را نگاه می‌کنیم. تاروپود باید منظم باشد، نه کج‌وخم و نه شل.
- کف دست را محکم روی خاب فشار می‌دهیم و برمی‌داریم. پرز سر جایش بماند و بو ندهد، خاب سالم است.
- گوشه را برمی‌گردانیم و لبه‌ی دوخت را آرام می‌کشیم. لقی لبه، اولین جایی است که فرش کهنه به نظر می‌رسد.
هفته‌ی پیش مشتری‌ای همان لاکی را برد خانه. صبح برگشت و گفت پرده‌ی اتاق با رنگش نمی‌خواند. تعویض کردیم و دفعه‌دوم همان نقش را با زمینه‌ی روشن‌تر برد؛ الان عکس فرستاده و راضی است. نتیجه‌ای که از این ماجرا گرفتم ساده است. اگر رنگ را زیر نور مصنوعی خانه دو بار دیدید و هنوز دوستش داشتید، خریدش امن است.
